ชาวพุทธเถรวาทอ้างว่าคัมภีร์รุ่นหลังตั้งแต่ อรรถกถาตลอดจนหนังสือธรรมะในปัจจุบันมีเป้าหมายเพื่ออธิบายคำสอนที่ยังคลุมเครือไม่ชัดเจนของพระไตรปิฎก บทความนี้เสนอแย้งว่า แท้จริงแล้วคัมภีร์รุ่นหลังเกิดขึ้นเพื่อ (1) อธิบายคำสอนใหม่เมื่อเห็นว่าพระไตรปิฎกงมงายเกินไป (2) เพื่อสร้างอัตลักษณ์ของตนเอง ซึ่งสามารถอ้างความชอบธรรมในการตั้งสำนัก/ลัทธิใหม่ และการผลิตตำราขึ้นมาแต่ละยุคก็เพื่อสร้างรูปแบบของเถรวาทนั่นเอง
