พระหนุ่ม-เณรน้อย: ชีวิตที่เคว้งคว้างภายใต้ร่มศาสนา

พระเณรที่อยู่ในช่วงอายุ 12-30 ปี มีรูปแบบการใช้ชีวิตที่น่าศึกษา (เรื่องนี้ควรทำวิจัยด้วยซ้ำ) เพราะส่วนใหญ่ การเข้ามาสู่ศาสนาของเขาไม่ได้มาจากการตัดสินใจของตัวเอง แต่เพราะเหตุการณ์บังคับเช่น ฐานะทางบ้านไม่ดี หรือผู้ปกครองขอให้บวชภาคฤดูร้อน เมื่อเข้ามาพบเพื่อนใหม่ หลายคนจึงตัดสินใจเรียนต่อในวัดเลย ผมคือคนหนึ่งในนั้นครับ

Love Is Love : รักก็คือรัก

เราจะนิยามรักว่าอะไรก็ได้ แต่สิ่งหนึ่งที่ผมชอบคือ รักคือความรู้สึกที่ไม่เกลียด และไม่ตั้งแง่เพื่อจะเกลียดกันในอนาคต คนที่บอกว่ารักใครแล้วสักพักเปลี่ยนเป็นความเกลียด ความรู้สึกรักในตอนแรกนั้นไม่น่าจะเป็นความรักจริงๆ แต่เป็นความสุขจากการได้หวังอะไรบางอย่างจากคนที่ตนชอบมากกว่า

มาเป็นพุทธแค่ในบัตรประชาชนกันเถอะ

“เป็นพุทธแค่ในบัตรประชาชน” ในอดีตเคยถูกใช้เพื่อตำหนิคนที่ไม่เคร่ง/ไม่มีความรู้ด้านศาสนา ไม่เข้าวัดในวันพระ ปัจจุบันคำนี้เปลี่ยนแปลงไป เพื่อจะสื่อว่า “ฉันไม่ได้เคร่งศาสนามากขนาดนั้น ก็แค่มองว่ามันเป็นมุมเล็กๆ ของชีวิต”